De macht om niet terug te slaan

Auteur: Hans Claus

In De macht om niet terug te slaan neemt de dichter ons in 3 cycli mee in zijn groeiende ongerustheid over het teloorgaan van de vrede en het roeren van de oorlogstrom.

Vlijmscherp disseceert hij de schuldige volgzaamheid ‘die de baas geeft wat hem bevalt’. Met verzen als ‘gevechtspiloot betekent alle dagen zon’ legt hij de misleidende verheerlijking van het geweld bloot, want ‘er is geen rouw die niet met trots kan worden ingeduffeld’.

De internationale wedloop eindigt voor hem in ‘een Riviera van heiligdommen aan de boorden van een huilende zee’ , terwijl hij in ons Belgisch penitentiair beleid ‘een stukgeslagen spiegel ziet’, een teken van moreel verval.

Toch blijft Claus strijdbaar. Met zijn Ilse draagt hij ‘vaandels door de lege staten’ in een poging ‘het slot te kraken, het geheim dat in de lakens sliep’.

Over de auteur

Hans Claus (Kortrijk, 1962) was 38 jaar lang gevangenisdirecteur. Als voorzitter van vzw De Huizen blijft hij sindsdien ijveren voor een grondige penitentiaire paradigmawissel van gevangenis naar detentiehuis. [www.dehuizen.be]

Als bezieler van de Verklaring van 30 november spoort hij de samenleving aan tot rust en een harmonische relatie tot haar natuurlijke omgeving. [www.novemberverklaring.eu]

Al die tijd bleef en blijft hij tekenen, schilderen, beeldhouwen, schrijven en dichten als betrof het een zaak van leven en dood. Hans Claus is Ambassadeur voor de Vrede (Pax Christi 2020) en laureaat van de Prijs Jaap Kruithof (2026).
De macht om niet terug te slaan is zijn twaalfde poëziebundel. Eerder verschenen van zijn hand bij Uitgeverij P Oudenaardse verzen (2003), In een glooiing van de tijd (2015), Dit is mijn lichaam (2018), Ik heb u lief tot in de dood (2020) en Tegenwijzerzin (2024).